Bu gün uyandım ve p armaklarımı çıtlatmak için p erdeleri kapattım. Güneş çok şiddetli yanıyordu,acı çektiğini fark etmemle birlikte ona ölü taş koleksiyonumdan en ölü olanını fırlattım...Şehre ateş topları yağdı ve söndüler ama kimse fark etmedi,bende artık havanın daha serin olacağını düşünerek buz dolabından çıktım. Elimdeki armut çö pünü gömmek için bahçeye indim ve ona en sevdiğim duayı okudum;
-Belki belki belkii sonra sonra sonraa hiç bir çiçek gerçekten kırmızı değil!
Bu şarkının tersten okunuşu her zaman kainatın et etkili duası olmuştur. Yapmam gereken bir sürü şey vardı ve ben hiç birini aklımda tutamıyordum,bu yüzden onlara isimler vermeye karar verdim.
• İlaçlarını al: Andro poz’a girmiş P eru tavşanı
• Anneni geri kus ve göm: Medine valisi ikametgah bey
• Domates yetiştir(mavi) : Akvaryumda ki kafein kabarcığı
• Çocuk doğur: İhtilalce

Başlıklar altında toplamam iyi bir fikirdi ve P eru'ya o tavşanı bulmaya gittim.
Yolculuk umduğumdan kısa sürdü. 5 dakikada başka bir ülke! Teknoloji gibisi yok.
Tavşanı bulmak saatlerimi aldı be onu bulduğumda üzerinde ki bej tabakayı sıyırmam gerekti. İğrenerek yaptım ve el sıkıştık. P azarlık yorucuydu, o lanet tablet ve biraz tabaka için azı dişimi vermek zorunda kaldım. Hiç bir savaşı ne olursa olsun kaybetmemişimdir, yıllar önce Afganistan'da bir yük treniydim ve sivil p olis olduğumu kimse anlamadı.

İlacı dilimin altına koydum,dişimin acısını unuttum,kafamı ve kolumu unuttum,bacaklarımı unuttum ve uykuya daldım. Uyku uzun sürdü ve bir köşede oturup uyanmayı bekledim, bu süre içinde üç kitap ve bir su bardağı bitirdim. Toplamda dört etti ama dört dakika sonrada uyanmadım çünkü zaten 6.5 saniye geçtiğinde uyanmıştım. Tavşana verdiğim dişimi koltuğun altında buldum,bu bir düello çağrısıydı, o hastalıklı kulak artık benim düşmanımdı!

Biraz vitamin alı p sağlıklı düşünebilmek için yastığımda ki kuşlardan birini ağzıma attım. taze sebze gibisi yok...

Güneş yine doğdu ve aklıma o geldi...Eski aşkımı unuttum artık.
O,komşu teyzenin gözlük camına yansıyan bir orman manzarasıydı ama bir p azar günü düşüncesiz piknikçiler tarafından yakıldı. Bir teyze için kötü bir ölüm,halbuki çok enerjik bir kadındı. Aynı anda hem yanıyor hem koşuyor hem de çığlık atıyordu,yetenekli insanların hiç ölmeyeceğini düşünmek ne büyük yanılgı! Onu son yolculuğuna uğurlamak için karşı ap artmana gittim,yolda bir adam bana taş attı ve canım yandı,çı plak deri her zaman hassas olur.

Evet ona aşıktım ama itiraf etmeliyim ki kötü kokuyordu! Ama bu onu suçu değil, yanmış bir kafanın üzerinde herkes kötü kokar.

Narin camlarına dokunmamaya çalışarak, onu sonsuza kadar uyuyacağı yere defnettim,neyse ki teyzenin sağ memesi bunun için yeterli büyüklükteydi. Elimde ki çiçekleri nereye ekeceğimi bulamadığım için eve geri getirdim, oturdum ve ağladım.

İçimi bir yalnızlık kapladı... Öyle sarı p sarmaladı ki onu bir masa örtüsü gibi çeksem, iç organlarımla gelecekti sanki.